Görselin “Arkadaşlarına Benim Temizlikçi Olduğumu Söyleme” Diyen Temizlik İşçisi Babasıyla Fotoğraf Çektiren Kızı Tarafından “Bu Benim Babam… Temizlikçi Olarak Çalışıyor… Babamla Gurur Duyuyorum… Büyük Kızının Büyük Babası…” Notuyla Paylaşıldığı İddiası Doğru Değil
Sosyal medyada tesettürlü bir genç ile temizlik işçisi kıyafetli yaşlı bir erkeğin yer aldığı aşağıdaki fotoğraf sosyal medyada “övgü dolu” ifadelerle paylaşılmıştı.
Şanlıurfa’da temizlik işçisi olarak çalışan babanın “arkadaşlarına benim temizlikçi olduğumu söyleme” demesi üzerine kızının sosyal medyada babasıyla çektirdiği fotoğrafı “Bu benim babam… Temizlikçi olarak çalışıyor… Babamla gurur duyuyorum… Büyük kızının büyük babası…” notuyla paylaştığı ileri sürülmüştü.
Babası üniversiteyi kazanan kızına: “Arkadaşlarına temizlikçi olduğumu söyleme” dedi. Kızı da bu fotoğrafı çekti ve sosyal medya da paylaşıp; “bu benim babam, temizlikçi olarak çalışıyor, babamla gurur duyuyorum. Büyük kızının büyük babası” diye yazdı
Hürriyet’teki 4 Ağustos 2019 tarihli “Bu babayla sadece ve sadece gurur duyulur” başlıklı yazısında Ahmet Hakan, söz konusu fotoğrafla ilgili kurgulanan hikâyeye düşmüştü:
Kızı da bunun üzerine babasıyla fotoğraf çektirip sosyal medyada paylaşmış. Altına da şunu yazmış:
“Bu benim babam… Temizlikçi olarak çalışıyor… Babamla gurur duyuyorum… Büyük kızının büyük babası…”
Belediyelerin akraba arpalığına dönüştürüldüğü…
Üç kuruş para uğruna dağların siyanüre boğulduğu…
İhale zenginlerine özgü görgüsüzlüklerin gözlere sokulduğu…
Bankamatikçilikten falan zerre kadar utanılmadığı…
Çifte maaşın milli spor haline geldiği…
Bir Türkiye ortamında…
Bu babanın temizliği, kıymeti, asaleti, değeri, önemi çok daha iyi anlaşıldı, anlaşılıyor.
*
Hem bu her tarafından asalet akan tertemiz babaya hem de ona çok yakışan onurlu kızına…
Helal olsun!
Ahmet Hakan’ın bu aktarımı Ramazan Kurtoğlu gibi birçok kişiyi yanlış yönlendirmişti.
Umarım bu asil kıza sahip çıkacak onun eğitiminin önünü sonuna kadar açacak bir hali fakti yerinde gönül zengini insan vardır bu ülkede…Ahmet Hakan ın sayfasından aldım …bilginize dostlar pic.twitter.com/XMO8itdGlx
TEMİZLİK işçisi babasıyla gurur duyan genç bir kız fotoğrafına meftun olduk…
O da yalan çıktı.
Trollenmişiz yani…
*
İyiliğe, güzelliğe, insanlığa falan öyle hasret kaldık ki…
Hiç sağına soluna bakmadan…
Yalanının bile üzerine atlıyoruz.“
Aslında, görselin bu iddiayla servis edilmesi 2016 yılına dayanıyor.
Örneğin, bahsi geçen fotoğraf Ahmet Şerif İzgören’in sosyal medya hesaplarında 2016 yılında -İzgören’in klasik didaktik- kişisel gelişim anlatılarından birinin konusu olmuştu.
Okulunu derece ile bitiren genç bir kız kendi resmini ve temizlik görevlisi olarak çalışan babasının resmini internette paylaşarak şunları söyledi:
“Bütün saygı beni okutan ve eğiten babam içindir. Sevgili babacım seninle gurur duyuyor ve seni çok seviyorum.”
Fotoğraf, iddia edildiği gibi Şanlıurfa’dan değil, Cezayir’den.
Fotoğraftaki kişiler Cezayir şehrinin Dély Ibrahim adlı banliyö bölgesinde temizlik işçisi olarak görev yapan (yerel halkın “Hüseyin Amca” olarak çağırdığı) Hüseyin Najem (حسين ناجم) ve biyolojik kızı olmasa da büyüttüğü bir genç.
Fotoğrafın arka planı da iddia edildiği gibi bir babanın “arkadaşlarına temizlikçi olduğumu söyleme” demesinin ardından kızının babasıyla fotoğrafını övünç dolu ifadelerle sosyal medyada paylaşmasını yansıtmıyor. İsmi tespit edilemeyen genç kadın, Hüseyin Najem ile çektiği fotoğrafı, kendisini yetiştirdiği için minnettarlığının bir ifadesi olarak paylaşmış.
Hüseyin Najem’in iş kıyafetiyle kızıyla özçekimi, sosyal medyada yayılmasının ardından özellikle Arap coğrafyasında büyük sempatiyle karşılanmış.
Cezayirli farklı haber kanalları Hüseyin Najem adlı temizlik işçisinin hikâyesini aktarmıştı.
2003 yılından bu yana çalıştığı işini sunduğu düşük ücret nedeniyle bırakıp bir süre iş arayan, bulduğu yeni işindeki sözleşmesinin sona ermesinin ardından bir süre işsiz kalan Najiim’in yeniden belediye tarafından işe alındığı basına yansımış (Hüseyin Najem’in kızıyla birlikte temizlik yaparken çekildiği iddia edilen fotoğraf nedeniyle işinden atıldığı da ileri sürülmüştü).
İLAVE:
Etkileşim için duygu sömürüsü avına çıkan sosyal medya paylaşımlarında yapay zekâ araçlarıyla hazırlanan görsellerin kullanımı artıyor.
“Kızım bugün doktor oldu. Kimse kızımı tebrik etmeyecek çünkü ben temizlikçiyim.” notuyla paylaşılan YZ çıktısı görsel Facebook’ta binlerce yorum ve etkileşim almış.
Yapay zekâ uygulamasıyla hazırlanan görsel benzer anlatıyla “Babam bir temizlikçi! Bugün onun doğum günü. Eğer temizlikçilerden nefret etmiyorsan, çok teşekkürler!” gibi cümlelerle gerçek gibi paylaşılmış.
“Mezuniyet törenine babasının eski iş gömleklerini kullanarak diktiği elbiseyle giden genç kız” hikâyesi de aşağıdaki kurgu anlatıyla ve yapay zekâ aracıyla hazırlanan görselle paylaşılmış.
“Babasının Eski İş Gömleklerinden Mezuniyet Elbisesi Dikti! Arkadaşları “Paçavra” Diyerek Alay Ederken Müdürün Açıklamasıyla Tüm Salon Buz Kesti..
Annemin yokluğunu bana hiç hissettirmeyen, elleri nasırlı ama kalbi pamuk gibi olan babam Metin’i, en büyük hayali olan mezuniyetimi görmesine aylar kala kaybettim. Dünyam başıma yıkılmıştı ama onun o gece yanımda olacağına dair verdiği sözü tutmanın bir yolunu bulmalıydım.
Mezuniyet balosu yaklaşırken diğer kızlar lüks markaların peşinde koşarken, ben babamın o tertemiz kokan, emektar iş gömleklerini sandıktan çıkardım. Her bir dikişi bir anıyla, her bir parçayı babamın alın teriyle birleştirerek kendime eşsiz bir elbise diktim. O elbise benim için sadece bir kumaş değil, babamın bana sarılan kollarıydı.
Ancak balo salonuna adım attığımda, ışıltılı elbiseler içindeki Pelin ve arkadaş grubu beni gördükleri an kahkahalara boğuldular. “Bu kız üzerine işçi paçavralarından mı elbise dikmiş? Paran yoksa söyle de aramızda toplayalım!” diyerek beni tüm okulun önünde aşağıladılar. Gözyaşlarım süzülmek üzereyken ve kaçıp gitmek isterken, okul müdürü Ahmet Bey sahneye çıktı..
“Sevgili öğrenciler…”
(Salon uğultuluyken sesi bir anda herkesi susturdu.)
“Az önce burada yaşananlara hepiniz şahit oldunuz. Ama şimdi size, bu geceye damga vuran o elbisenin aslında ne olduğunu anlatmak istiyorum.”
(Gözlerini salondaki genç kıza çevirir…)
“Bazılarınız onun bir ‘paçavra’ olduğunu düşündü… Ama ben o elbiseye baktığımda, alın teri görüyorum… fedakârlık görüyorum… ve en önemlisi, bir babanın kızına olan sevgisini görüyorum.”
(Salon tamamen sessizleşir.)
“Bu elbise… bir mağazadan alınmadı.
Bu elbise… bir kalpten dikildi.”
“Bu genç kızın babasını tanıma fırsatım olmuştu. Sessiz, çalışkan, kimseyi incitmeyen bir adamdı. Elleri nasırlıydı belki ama o eller, evladının geleceği için durmadan çalışan, gecesini gündüzüne katan ellerdi.”
(Bir an durur, sesi yumuşar…)
“Ve şimdi o baba… belki aramızda değil. Ama şunu çok iyi biliyorum ki; şu an bir yerden kızına bakıyor… ve onunla gurur duyuyor.”
“Çünkü o kız, bu gece sadece mezun olmadı…
Aynı zamanda babasının hatırasını, onurunu ve sevgisini bu salona taşıdı.”
(Salonun dört bir yanına bakar…)
“Şimdi size soruyorum…
Gerçekten hangisi daha değerli?”
“Parayla alınan bir elbise mi…
Yoksa bir ömrün emeğiyle, sevgiyle dokunan bir hatıra mı?”
(Salon bir anda alkışlarla yankılanmaya başlar.)
“Bu gece… en şık elbise ödülü varsa…
Ben onu çoktan gördüm.”
(Gözleri dolu dolu gülümser…)
“Ve bu ödül… kalbi en güzel olan o genç kıza ait.”
Az önce alay edenlerin bakışları yere düşerken, salonu dolduran alkışlar arasında genç kız gözyaşlarıyla gülümser…
Çünkü o gece… babası gerçekten sözünü tutmuştur.”
“Mezuniyet törenine babasının eski iş gömleklerini kullanarak diktiği elbiseyle giden genç kız” hikâyesi de yapay zekâ aracıyla hazırlanan görselle paylaşılmış. pic.twitter.com/3gzoOUck9n
