“Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin” sözü sosyal medya platformlarında yaygın şekilde çağdaş Türk hikâyeciliğinin en önemli köşe taşlarından biri olan, modern öykücülüğün öncüsü Türk yazar ve şair Sait Faik Abasıyanık imzasıyla paylaşılıyor.
İstanbul’un denizini, sokaklarını, vapur iskelelerini ve özellikle yaşamının büyük kısmını geçirdiği Burgazada’yı öykülerinin merkezine koyan Sait Faik Abasıyanık bir deniş aşığıydı. Deniz, onun için sadece bir doğa unsuru değil; özgürlüğün, sığınacak bir limanın ve sonsuzluk arzusunun bir simgesiydi.
Ömrünün büyük kısmını geçirdiği Burgazada’da dört yanı denizle çevrili bir yaşam süren Abasıyanık, adadaki balıkçılarla, denizde ekmek kazanan insanlarla yakın dostluklar kurdu, onların günlük yaşamlarını, sevinçlerini ve kederlerini yakından gözlemledi. Deniz kıyısında var olmaya çalışan balıkçılar, yosun kokusu ve liman onun vazgeçilmez dünyasını oluşturdu. Hikâyelerinde deniz; dalgaları, balıkları, kıyıları ve vapurlarıyla canlı bir karakter gibi yer aldı. Eserlerindeki deniz teması, yazarın ruhundaki yalnızlığın ve sonsuzluğa duyduğu özlemin bir dışavurumu oldu.
Şahsına izafe edilen sözün hem yaşamının hem de eserlerinin merkezindeki en büyük tutkusu “deniz” olan Sait Faik Abasıyanık’a ait olmasının muhtemel olduğu söylenebilir.
Ancak, “uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin” sözünün Sait Faik Abasıyanık’a ait olduğuna dair bir bilgi / bulgu mevcut değil.
Yaptığımız taramada bahse konu sözün Sait Faik’e ait olduğuna dair bir delile rastlayamadık.
Sait Faik Abasıyanık’ın tüm metinlerini bir araya getiren, Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan “Bütün Eserleri” adlı derlemede böyle bir ifade bulunmuyor.
Bu sözün Sait Faik Abasıyanık’ın Bir Sonbahar Akşamı adlı öykü derlemesinin 112. sayfasında geçtiği iddia edilse de ne ilgili sayfada ne adı geçen kitapta ne de Sait Faik’in diğer eserlerinde böyle bir cümle yer alıyor. pic.twitter.com/gqldXmafjV
“Uzun bir yoldan sonra denizi görmek gibisin” sözünün Sait Faik Abasıyanık’ın Bir Sonbahar Akşamı adlı öykü derlemesinin 112. sayfasında geçtiği iddia edilmiş.
Ancak mezkûr söz ne ilgili sayfada ne adı geçen kitabın geri kalanında ne de Sait Faik’in diğer eserlerinde böyle bir cümle yer alıyor.
2017 yılında yaygınlaşıp anonim olarakpaylaşıldığı görülen sözün sonradan Sait Faik imzasıyla kullanıldığı anlaşılıyor.
Sait Faik Abasıyanık tarafından yazıldığına ya da dile getirildiğine dair bir delile ulaşamadığımız sözün gerçek sahibini de tespit edemedik.
