Etiket arşivi: Abdüllatif Uyan

Ne kendi etti rahat, ne âlem buldu huzur, Yıkılıp gitti cihandan, dayansın ehli kubur

“Ne kendi etti rahat, ne âlem buldu huzur,
Yıkılıp gitti cihandan, dayansın ehli kubur”

Günümüz Türkçesine daha da yakınlaştırıldığındaki anlamıyla: “Ne kendi rahat etti, ne de halka huzur verdi, bu dünyadan göçtü gitti, şimdi kabirdekiler düşünsün”

II. Mahmut döneminin pek sevilmeyen devlet adamlarından Halet Efendi’nin ölümünün ardından söylenen bu mısralar, günümüzde genelde pek sevilmeyen şahsiyetlerin vefatlarının akabinde paylaşılagelmekte olup, söz konusu dizelerin müellifliği Arif Paşa’ya izafe edilmektedir.

Türkiye Gazetesi’nden Abdüllatif Uyan, “Muhammed bin Münkedir “kuddise sirruh”” başlıklı 22 Nisan 2002 tarihli köşe yazısında bu mısraların bir İslâm düşmanı için yazıldığını iddia etmiş:

İslâm düşmanlarından bir zâlim öldüğünde, Bir şâir, şu beyiti söylemiştir o günde: "Ne kendi etti rahat, ne âlem buldu huzur, Yıkılıp gitti cihandan, dayansın ehli kubur"

Galata mevlevîhânesi şeyhi meşhur Şâir Galip Dede’nin dergâhından bir müslüman olan Halet Efendi’nin İslâm düşmanı olduğuna dair herhangi bir kanıt ya da bilgi bulunmamaktadır. Zalimliği konusunda net bilgiler olsa da İslâm düşmanı olarak nitelenmemesi gerekmektedir.

Akif Beki de, Hürriyet Gazetesi’nde yayınlanan “Gelenlerin gidenleri aratma ihtimali” başlıklı 26 Aralık 2015 tarihli yazısında bu mısraların anonim bir dörtlük olduğunu iddia etmiş:

"Unutmayalım ki Bülent Arınç'ın yokluğu devasa bir yokluktur. Onu aratmayacaksa en azından "Ne kendi etti rahat/ne âleme verdi huzur/yıkıldı gitti bu cihandan/dayansın ehli kubur"a benzer birkaç anonim hiciv dörtlüğü tutmalı ezberinde."

Daha çok iki dizelik olarak kullanılan bu şiiri dörtlük olarak algılaması gayet normal. Ancak, Arif Paşa’nın kaleminden çıktığı iddiası çerçevesinde anonim olmadığı aşikâr.